
جهان، از سر سادگی، برایم هولناک شده است. متنی که پیش رو دارید، محصول ذهن انسانی است که در حال خلق یک جهان تخیلی است. هر جایش را نتوانستید هضم کنید، تف کنید.

ما، انسانها، که با ایگوی به این گندگی و صد کیلو ادعا، اومدیم روی این کرهی خاکی، زیادی خودمون رو تحویل گرفتیم. در خط تاریخ تمدن، حضور شخص ما کمرنگ، بیبنیه و ناچیز هست.
لابد این میل به جدی گرفتن خودمون، از همین شعور و نخوت همراهش میاد که ما رو نسبت به میمونها برتری میده.
پذیرفتن خوی حیوانی انسان و غریزهی نتراشیدهش برای بقا، تولید مثل و رقابت، میتونه راه باز کنه واسه پذیرش جنون کسانی که در این زندگی باهاشون آشنا میشیم.

راستش خیلی دیگه تعجب نمیکنم. وقتی همکلاسیم میخواد آفر فلوشیپم رو از چنگم دربیاره. به جای خشم، فهم میکنم که اوه! غریزهی بقا بهت میگه بیای این غار بهتر رو از من با چربزبونی بگیری. اگه بخوام در همون فرکانس پاسخ بدم، میگم فکر کردی من احمقم؟ آما، مخم رو کار میاندازم و یه بهونه جور میکنم که اوه! چه جالب! مرسی از پیشنهاد سخاوتمندانهت که میخوای پولی که بابت استعدادم بهم میدن رو با پول دستیار استادی تاخت بزنی! راستش خیلی باحاله! ولی جور نمیشه.
لازم نیست به همه ثابت کنیم بازیشون رو خوندیم.
تماشای تقلای پسر همساده برای معروف شدن، همون الگوی مرد ججون قبیله است که میخواد با اسباش اول مسیر شکار واسته و شبها وقتی برمیگرده، تموم دخترای قبیله واسه نوازشاش، سر و دست بشکونند.
من هم لابد، کولی دورهگردیام که میخوام ملت رو جمع کنم واسشون قصه بگم.
حکمت چیه شهریار؟
از بازیکنها خشمگین نشو، اینا همهاش یه بازیه، بازی بقا!

چیزی به مفهوم دوستی، عاطفه، عشق، فداکاری، در اون الگوی قصههای پریون وجود نداره. همهمون، (میتونی با اینجای حکمت من حال نکنی، بری تفاش کنی) همهمون، داریم معامله میکنیم. یه سریا آگاهن که جوونی، زمان، مهر، توجه، استعدادشون رو برای چی یا کی در چه زمانی و کجا خرج میکنند. (که میتونه خیلی اوقات هم جهتگیری غلط باشه) یه سریا، با موج هورمون و سرخوردگی عاطفی، میرن جفتگیری(که در بسیاری از موارد، به دلیل همجهت بودن زوجها، تامین و خوشحال میمیرند تهش)
حکمت آخر رو بگم، برم. چون رگ سیاتیکام ناجور گرفته و لابد اون، چنان قراری در تخت بهم داد این منبر رو برم.
یه هدف عمومی، مجموعی عادات دلچسب برای تقویت بعد انسانی، اندکی شیمی ارتباط با کسانی که ما را میفهمند و دلیلی برای هر روز بیدار شدن. باقیش معامله است.
تامام