ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب چهارصد و دوم یا خلق عادت

می‌فرمان که: آدمیزاد بنده‌ی عادت است. تصحیح می‌کنم آدمیزاد، برده‌ی عادت است.

برای تغییر یک عادت، باید ۲۱ روز مداوم پای‌بندی پیشه کرد. از ترک فحش و دروغ بگیرید تا حذف نوشابه و روابط بحرانی.

عدم بازگشت به روتین، وسوسه‌ی چشیدن طعم لذتی که عادت به ترکش داریم در ساعات و روزهای اول سخت‌ترین است. ذهن‌مان، یک خط در میان فریاد می‌زند نه! رهایش نکن! ما به آن یک قلپ نوشابه، پک آخر سیگار، شنیدن صدایش و آدرنالین حاصله نیاز داریم. ما بدون “آن” می‌میریم.

ذهن سرتق ما، لگدپرانی می‌کند که ‌ما، در مقام مراقبت از خویش، مسوول حذف عامل هیجان یا حتی آرامش خلسه‌آور هستیم.

ذهن بازیگوش راحت طلب ما، در گوش داخلی‌مان می‌خواند: وسواس خناس! چرا انقدر یزید و سخت‌گیری! چرا می‌خواهی خواب صبح‌مان را بگیری؟ تنها چیز شادی‌آور این روزهایمان همین خواب است.

ذهن عادتی، (حق تالیف این لغت من درآوردی با شخص شخیص خودم است) مثل یک بچه‌ی تخس توله سگ هایپراکتیو، دست به هر روشی می‌زند که امتیازاتش را از دست ندهد. می‌خواهد عادت عقب انداختن کارها باشد یا مست کردن در کلاب‌. ذهن عادتی، به هر پا کوبیدن، اشک ریختن و بی‌قراری‌ای، می‌خواهد بماند.

من با همین تکنیک ۲۱ روزه، عادات بد زیادی را زمین گذاشتم و روش زندگی نو ساختم. اوایل، که تغییرات کوچکند، مقاومت درونی هم کمتر است. هرقدر، تیشه‌ی تغییر، به عادت ریشه‌دارتر و قدیمی‌تری برسد، مقاومت هم بیشتر می‌شود.

فن صدم استاد در این زمینه چیست؟

از مدیتیشن کم و بیش گفته‌ام. اگر لغت پرافاده‌اش را کنار بگذاریم، اصل ساده‌ای دارد. چشم‌هایمان را می‌بندیم، جایی که بدانیم کسی کاری به کارمان ندارد، می‌نشینیم یا دراز می‌کشیم. نفس می‌کشیم. همین. به نفس کشیدنمان دقت می‌کنیم. دم و بازدم را دنبال می‌کنیم. به کسری از ثانیه، حواس‌پرتی یقه‌مان را می‌گیرد. فکر و خیال و اضطراب و هیجان. باید صبوری کنیم و دوباره توجه‌مان را به تنفس معطوف کنیم.

می‌فرمان که: اگه بهت بگن به فیل سفید فکر نکن، تو فقط به فیل سفید فکر می‌کنی. پس فکر نکردن به چیزی، شکلی از توجه دادن به همان امر است.

اینجاست که بازی جایگزینی جواب می‌دهد. به جای فیل سفید به نفست فکر کن. به جای ترس قبض‌های جامانده، به نفست نگاه کن.

به جای عادت نشخوار ذهنی، می‌خواهم بازگردم به این برد خلاقانه‌ی فیلمنامه‌ام. نمی‌شود به هنگام ترک عادت، چیزی را از خود بگیری و جایگزینی ندهی.

شاید در ابتدای امر، مقاومت پوستمان را بکند، آما، بدان و آگاه باش که جهان در دست مردمانی است که ثابت‌قدمند.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۱۰
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید