ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب چهارصد و بیست و سوم یا یه تعطیلات طولانی

در یک تعطیلات طولانی، وقتی دوشنبه به شنبه-یه‌شنبه‌ی آخر هفته وصل می‌شه، هر کاری فکر کنی حاصل شد که هم خوش بگذره، هم یکمی مفید.

این آس یکی مونده به آخر این سه روز کش‌داره.

بارون، دویدن، دمبل، لباس شستن، نوشتن، مدیتیشن، رسیدگی به امور مالی(که آخ هنوز جایش درد می‌کند)، موزیک، خندیدن، دوباره از نو، قهوه، مدیتیشن، نوشتن، موزیک، دمبل، شادی، بندری گیاهی، راه رفتن، حالا دوباره از اول. بارون، ماهی، موزیک، قهوه، نوشتن.

بازنویسی سوم رو شروع کردم با حذف شش صفحه، ترکیب پنج سکانس و نصب پرینتر.

این زاویه‌ی خانه هم برای شما آشناست، هم من. این حدیث دل براش شما تکراری است، برای من روزمرگی.

از نویسنده‌ی بزرگی می‌پرسند مهم‌ترین درس برای نوشتن چیست؟ جواب می‌دهد چهار کار پیشه کنید، بازنویسی، بازنویسی، بازنویسی و بازنویسی.

بازنویسی مثل قرقره کردن است. بازنویسی مثل نشخوار است.

بخش چالشی بازنویسی، تکراری بودن متن است. تکراری بود کلمات، جملات و وقایع. حتی نقاط اوج فیلم، مثل لحظه‌ی قتل، خیلی معمولی است. چون وقتی به صفحه‌ی سی و دو می‌رسم، می‌دانم الان است خون صفحه را بپوشاند.

متن، تازگی‌اش را از دست داده است. موقع خواندنش، مثل تماشای هزار باره‌ی یک آگهی تلویزیونی‌ام. به ضرب و زور مارکر، معلق و کافیین، کلمات را دوباره بغل می‌کنم.

تصمیم جدیدم؟ اگر قرار است تجربه‌ی جدیدی بکنم، تا انتهایش را خواهم رفت. تا آن نقطه‌ای که هیچ کدام‌مان جرات‌اش را نداشتیم.

چه از لحاظ فرمی، چه از جنبه‌ی بصری.

با دوستم حرف می‌زدم و گفتم برای شخصیت اصلی مرد، ایده‌ی مدام دوش گرفتن را نوشته‌ام و نمایش اندکی برهنگی. برای شخصیت اصلی زن، نشانه‌گذاری وسایلی که با استفاده از آن‌ها، از پس نیازهای جنسی‌اش به تنهایی برمی‌‌آید.

پرسید مطمئنی؟

مطمئنم.

از این که این ایده‌ها بهترین محصولات خلاقانه‌ی تمام عمر من است؟ نچ! نیست.

آیا می‌خواهم این بار این شکلی ابراز کنم؟ بله!

من ذهن بازیگوشی دارم. عاشق کلاژ درست کردن و خرده داستانم.

در عالم هنر می‌گویند بروید سراغ چیزی که خوب بلدش هستید. من چه چیزی را خوب بلدم؟ قصه‌های ریز، جزییات زیاد، کلاژ ساختن، کنار هم چیدن چیزهای بی‌ربط و خلق معنای جدید.

به قصه‌ی صبح تا شب این سه قهرمان، به چشم یک مسیر دویدن نگاه می‌کنم. ریزقصه‌ها می‌توانند مثل تابلوهای طول مسیر از دل زمین صاف کله بکشند. درسته؟

سینما یعنی تصویر. نه فقط کلام.

اگر زبانم هنوز آن‌طور که در فارسی می‌پیچد، در انگلیسی تکان نمی‌خورد، تصویر را جایگزین می‌کنم.

آری، آغاز دوست داشتن است.

آری، آغاز خلق است.

آری، آغاز رفتن، رسیدن، آمدن و ماندن است.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۶
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید