
تفالی میزنیم به پارسال امروز. بازی جذاب همیشگی. یک افق برف کوهستانی.
امروز روز، آفتاب به جوونههای گوجهفرنگی میتابه.

آفتاب حوصلهی من به همه جا تابید. کتابهای نخونده، سریال نصفه، سالاد سلامت، چای بیکافیین، فیلمنامهیبعدی!، همه چی الی جمال آبی.

میدونی نشونهی خونهی نویسندهها چیه؟ فکر میکنی دستگاه تایپ، میز چوبی تحریر گردو، یا ده مدل رواننویس و برگهی کاهی.
نچ، برگه، همه جا. کاغذ، نوت، استیکر، دفترچه.
اونی که داره مینویسه. معلوم نیست کی و کجا میل و الهامات سراغش میاد. پس ابزار باس همیشه دو قدمیاش باشه.
میدونی کجا نشونهی بریدن از متن فعلی سراغت میاد؟ وقتی ریز ریز بیقراری میکنی واسه نوشتن قصهی بعدی. همین میل به کندن، عبور کردن، رسیدن است که راه باز میکند و جا باز میکند برای قدمهای بعدی.

این هم از غروب سوم امسال. تا ببینیم چند تاش رو میشه شکار کرد.

آس پیک امشو رو بزنم و حجت و تامام. وقتی چشمهام خستهاند، قاشق یخزده از توی فریزر میکشم بیرون و کمپرس میکنم زیر ابرو و چشمام. یه محصول قرتی سفارش دادم به مناسبت سال نو، کمپرس یخ چشم. تا بیاد و از این قاشق چنگالی خلاص شیم.
امروز، متن جادهی ابدیت رو دست نزدم. عوضش ایدهی فیلمنامه جدید نوشتم. هی دادهگر. دادهگر. چرا و چگونه؟
به انگلیسی خواندم. به انگلیسی ایده نوشتم. به فارسی در دفترم غر نوشتم. به فارسی با رفیقم اسم انگلیسی برای ماهیاش انتخاب کردیم. به فارسی با صدای بلند در خانهی خالی گفتم نمیدونم چه کار کنم. به انگلیسی جواب دادم باید این شت رو جمع کنم. به انگلیسی کتاب دیگری خواندم. به فارسی راجع بهش فکر کردم. گیج شدم. به انگلیسی دوباره تحلیلاش کردم در ذهنم.
به انگلیسی به دستیارم گفتم هی، گبی. این مورد نفرینشدهی لیست رو تا آخر هفته تموم کنین. به فارسی تلفنی حرف زدم. به انگلیسی فعل استفاده کردم. به فارسی در دفترم عر زدم کلافهام. به انگلیسی مانیفست نوشتم چه میخواهم از شرایط.
هی، شهریار
میدونی این کجای هجرته؟ وسطش. برگشتی نیست. هر چی هم میره جلوتر، دورتر. من یک سرزمین سوم زندگی میکنم. دیگر به خودم نمیگویم نویسنده به زبان دوم یا Second language writer
خودم را Bilangual writer میدانم. نویسنده دو زبانه.
فرقش یک «ه» کسره است، نه؟
برای من فرقش یک جگر پاره، یک دست به دیکشنری، یک دست به منابع انگلیسی درامنویسی، یک دست به کتاب مرجع فیلمنامه به فارسی. پوف. این هم که ترجمه است.
آری جانم.
ما در میانهایم. سرزمین دوزبانهها.