
چشم درد داشتم. بهتر شد.
بیدار که شدم صبح، شب را نخوابیده بودم. سردرد، کمی الکل در بدن، بار ریز و درشت زندگی و کمی کلاف از سنگینی کلهام.
اوضاع چطور است؟
داس و تبر و این قصهها که خاطرتان هست؟ که با در دست داشتنشان دارم دنیا را فتح میکنم.
الان نشستهام. لب آتش شب قبل قبیله. که خاکستری بیش از آن نمانده. همهی پایکوبان دیشو، این طرف و آن طرف خواباند.
من بیدار شدم به تماشای سپیده
من بیدار ماندم به تماشای طلوع
نه
جانان
من بیدار بودم
تا به این دم.
میدانی شهریار
میدانی کجای روزگاران خستگی آتش درست کردن و قصهگویی به جانم میماند؟ وقتی که نتوانم چشم بر هم بگذارم و فردای دیروزم، وصل شود به همان چرخهی روز قبل.

من ترسیدهام؟
نه دیگر
ترس را دادم به باد
من فقط کمی خواب میخواهم
حواست باشد این آتش تنور دلمان خاموش نشود.