ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

شب پونصد و بیس یا عید سعید باستانی ولنتاین


این عید باستانی را به شما، با سبد سبد گل سرخ تبریک می‌گویم.

از طرف صنف بادکنک‌بادکنندگان، آنان‌که میان دم خونه بادکنک می‌دن می‌رن، یه سبد گل سرخ و شکلات شیری.

بریم سراغ حکایت امشو که قراره یه مشت دیالوگ باشه! باشد که ملت از روی دست ما اسکی نفرمایند.

نسخه یک:

زن: هی، تو چشم من نگاه کن. با من اومدی بیرون.

مرد: من همه حواسم به توئه.

زن: ولی چشمت این‌جا نیست.

مرد: می‌خوای مثل اسب‌های مسابقه بهم چشم‌بند بزنی فقط روبرو رو ببینم.

زن: باس دلت باهام باشه که خب…تو می‌تونی من رو ندید بگیری و اون زن پشت سریم رو دید بزنی.

مرد: می‌دونی مشکل زن‌ها چیه؟ فکر می‌کنم با هر مردی آشنا می‌شن، قراره عاشقشون بشه و کاری جز زل زدن بهشون نداشته باشه...اینطور نیست. مردهای کارهای مهم‌تری دارند.

زن: کارهای مهم‌تر؟ این که تو بخوای همه مردها بهت زل بزنن عجیب‌تره یا اینکه شماها می‌خواین ترتیب همه ما رو بدین؟

نسخه دو

زن: وقتی میایم با هم بیرون و توجهت به منه، احساس دیده شدن می‌کنم.

مرد: منظورت اینه بقیه وقت‌ها من چشم‌ام پشت سر این و اونه؟

زن: خب، همین چند دقیقه پیش طوری به خط سینه‌ی پیشخدمت زل زدی، انگار تو زندگیت زن ندیدی!

مرد: لااقل مثل تو، تشنه‌ی توجه تموم مردهای عالم نیستم.

نسخه‌ی سه:

زن: اگر قبول کنم قرار نیست همه عاشقم شن، آسون‌تره؟

مرد: خیلی باهوشی! منتظری من بگم هیچ وقت نمی‌خوام با زن دیگه‌ای بخوابم؟

نسخه‌ی چهار:

زن: نگاه تو واسم بسه.

مرد: تماشای تو واسم کافیه.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۶
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید