مرد: هی، میتونم ایرما خوشگله صدات کنم؟
زن: اسم من ایرما نیست.
مرد: اونش مهم نیست، تو دیگه واسه من ایرما خوشگلهای. ایرمای منی.
زن: میشنوی؟ میگم اسم من ایرما نیست.
مرد: بهت بگم خوشگله؟
زن: فکر میکنی خوشگلم؟
مرد: اگر بذاری بهت بگم ایرما، آره. موهات قشنگه، یه وری میخندی خوشم میاد.
زن: اسم من ایرما نیست آخه.
مرد: ببین ایرما خوشگله، هر چی تو دنیا یه تاوانی داره، اگه میخوای ببرمت هر روز عصر واست شراب و پنیر بخرم و بعدش چال زیرگلوت رو ببوسم، باید بذاری بهت بگم ایرما خوشگله
زن: چرا ایرما خب؟
مرد: نمیتونم دلیلش رو بگم.
زن: نکنه یه ایرما تو زندگیت داشتی؟
مرد: بهت نمیاد حسود باشی.
زن: خوبه منم بهت بگم، هوم، دیوید؟
مرد: اگه خوشحالت میکنه آره.
زن: نه من رو خوشحال نمیکنه. میخوام ببینی وقتی آدم رو به یه اسم دیگه صدا میکنن چه حسی بهش میده، دیوید.
مرد: هیچ حسی، ایرما خوشگله. بیا. چال گردنت رو ماچ کنم.
(مرد، زن را روی پایش مینشاند و گودی گردنش را میبوید و بوسه باران میکند)
مرد: تو چقدر خوشگلی ایرما خوشگله.
(زن سکوت میکند)
مرد: ولی خوشحال نیستی چرا.
زن: من نمیخوام ایرما باشم. فقط میخوام خوشگل باشم، دیوید.
(زن چشمانش را تنگ میکند و بدون پلک زدن، خیره به لبان مرد نگاه میکند)