ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب پانصد و چهل و یک یا خروجی

باز اومدیم کافه. شماره‌ی ۸۵ گزارش می‌ده.

سلام از قلب تپنده‌ی من، که نزدیک ۵ شات قهوه زده از صبح. سلام از قصه‌ی زیبای من، که امروز، با این تغییرات جدید، اشک من و اولا را از لطافت و انسانیت در آورد.

سلام.

با وجود گران شدن بنزین، کمی رانندگی غیرضروری کردم، موزیک گوش دادم و صبحگاهانم را هضم کردم.

آرام دنده‌عقب برویم، تا رسیدن به آن‌جا که رهایت کردم.

وقت جمع‌بندی است و خروجی گرفتن. هفته‌ی پیش رو که مدرسه‌ها بسته است، شغل‌مان کاری با ما ندارد، استاد راهنمایمان را به اندازه‌ی کافی دیده‌ایم، برگه‌های مالیت‌مان حاضر است، یادداشت‌های فیلمنامه‌هم. بهترین وقت است برای خروجی. برد جدید تنظیم کردم.

برویم مرحله‌ی بعد.

دیشو، بعد از عمری، زدم کوچه. بار/کلابی که پاتوق جامعه‌ی LGBTQ است. هم به دنبال فان، هم به دنبال نان.

من، با این عادت خلوت و ریاضت برای تمرکز، گاه نیاز دارم بروم جایی که هیچ نشانه‌ای از سینما نیست. هر چند تامام مدت نگاهم به در و دیوار و نورها، خریدار بود. عجب لوکیشنی.

ولی، تهش. فاک ایت بابا! با اولا امروز کمی فک جنگ روسیه و اوکراین را زدیم وسط تز نوشتن.

تهش رهایش کردیم. سیاست، هی، نه ننه دارد نه آقا!

دنیایی چنین دیوانه، روزهایی چنین آزاد. مسوولیت، واژه‌ی سنگینی است. ما گاه فقط به دنبال سخت کردن دنیا بر خویشیم. این‌ها همه چالش است و نه مشکل. فهمیدن، رنج نیست، بازگشایی نقاط کم‌نور است.

حالا، کمر روز شکسته. من کمی خوابالودم و به این حجم قهوه‌ی دریافتی فکر می‌کنم. مغزم هایپر است، تنم خفته.

می‌دانی شهریار؟

اولا امروز به آلمانی برایم شعری خواند، معنی‌اش چنین است:

چرا دل‌شکسته باشم از جدایی، عشق در پیچ کوچه‌ی بعدی منتظر من است.

من قلبم تند می‌زند شهریار، که بپیچم و روبرویت در بیایم. من، انقدر عشق را دوست دارم، انقدر از عاشقی کردنم، گذشته، که، از روبروی عشق درآمدن هم، در کوچه‌ای، قلبم پر از ماهی‌های پرنده‌ می‌شود.

هی هی هی! ای قصه‌گوی رمانتیک سانتی‌مانتال شاعر دل‌رقیق عاشق! مرا ببخش که از روز تولد این متن جاده‌ی ابدیت، فرستادمت به آرتیست رزیدنسی برای خلق فیلم و دیت نرفتیم.

ببین، قصه‌گو، با من صبوری کن، آگوست، شهریور، به وقت خرمالو، می‌رویم بیرون. شراب سفید محبوبت را سفارش می‌دهی، بوی اقیانوس به جان می‌کشی ‌و بی‌سنگینی بار کمپین، پیش‌تولید، لباس بازیگر، دیالوگ ماندگار، روی ماه عشق را می‌بوسی و دلبری پیشه می‌کنی.

قول می‌دهم. عشق، جایی میان شهریور، دم اقیانوس، به طلوع صبح، در انتظار توست. حالا، بیا برویم دیکته‌ی اسم بازیگران را چک کنیم، متون نیمه‌ را ویرایش کنیم و مشق‌هایمان را بنویسیم.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۶
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید