ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب ‌پانصد و چهل و چهار یا براوو

مامانی رو ببینین! استوری بورد فیلم داره لود می‌شه.

به لطف و‌ مهر دوست نازنینم، کودکان درونمان را نشاندیم به مشق نوشتن. بازیگوشانه، مستمر، پنج صفحه خلق شد. بدانید و آگاه باشید، سلیقه‌ی انتخاب دوست من عالی است، پیشانی‌ام سفید که چنین دوستان خفنی را می‌یابم. دم تامام دست‌اندرکاران گرم!

با شراب و برگه‌ی سفید رفتیم، با استوری‌برد برگشتیم و قلب تپنده و کلام شاکر.

بریم سراغ قصه‌های امشو، مطلب زیاده، ساعتم ۱۲ است. الان است که سیندرلا کدو شود.

در این چند تصویر، شرح مجنونی کاراکترهای دیزنی را می‌بینیم که از سنین کم، مغز ما را، آلوده‌ی پترن غیرسلامت برای جستجوی عشق کردند.

«اگه من رو نمی‌خواست، چرا لبخند زد/تکست داد/رد شد/ عکسمون رو گذاشت/ دعوتم کرد»

هیچ کدام، حتی چند ماه رابطه، اسمش عشق نیست. دوست داشتن است، هورمون، کشش.

این زیبای خفته هم گیج می‌زند ها! به سان آنان که به بهانه‌ی مستی دیگران را می‌بوسند. به سان آنان که منفعلترینند، به بهانه‌ی خفتگی. «پس چرا تو سختی‌هاش و مستی‌هاش به من زنگ می‌زنه»

هی هی! دروغ، پنهان‌کاری، فریب، در هر شکلی، بدهیدش چاه! کسی دوستمان بدارد، صداقت خرج می‌کند، حتی اگر عواقب داشته باشد. «واسه من، دلم نشکنه دروغ گفت»

اینم دیو و دلبر. بشینی پای تحفه‌بازی‌های دیو. حبست کنه! چون دوستت داره!

در لایه‌ی دوم، آنقدر به پایش بنشینی که زهر نفرت از تنش بیرون رود. یک اندکی مشابه هزار و یک شب و تلاش شهرزاد قصه‌گو برای سر به راه کردن شهریار است. «عاشقمه دیگه، دست خودش نیس سگ می‌شه»

اینم از سر دسته‌ی دیوونه‌های بی حد و مرز. سفیدبرفی. «نه بابا، بچه خوبیه، دلش صافه»

آگاه و خودآگاه، جمع می‌کنم، هر چی لازم نیست. هر احساسی که جلوی بیل زدنم رو‌ می‌گیره.

آدم دانا، می‌چسبه به باورهاش و رویاهاش. نه چیزی که بهش دیکته می‌شه یا شده.

خواهرمون می‌فرمان، رابطه باس ارگانیک شکل بگیره. نه به ضرب و زور فشار روانی و ددلاین و بازی. دل باس بخواد، دلبر و دلدار راهش رو‌ پیدا می‌کنند.

وسط غر و روضه‌ام به بهانه‌ی توقیف فیلم مهرجویی و‌ فیلم تلف‌شده‌ی ما، کلی پیام و عشق دریافت کردم.

حالا بماند، که، از تاج گل، حلوا و اشک و قهوه بود توی لیست تا تلفن مادر و این داستان‌ها.

این میونه، یه دوستی دارم، از امور رندوم جهان و جهان‌بینی، می‌گیم گاهی. بی سلام/خدافظی. چرایی و چگونگی این ارتباط بر همگان از جمله خودمون هم پوشیده است.

پیام داد، غمت نباشه، هالییود مال خودته، بتاز تو جاده‌ها و فیلان. که تا اینجاش هم عقاب‌طور رفتی و لابد، لبه‌ی دنیا واستاده بودی و توقیف فیلم هایلایت داد اونور خط. فکر نکن این اتفاق بدی بوده، تو رو برد اپیزود بعدی. اطمینان داد باس بری.

می‌بینین؟ همه‌ی دنیا مایندسته! حتی مصیبتی مثل نفله شدن فیلم کوتاه! بریم سراغ سه‌شنبه، نسخه‌ی جدید داغ داغ بخونیم. سر سوزنی کار نصفه ببندیم و گرنت اپلای کنیم و کیف دنیا رو ببریم.



هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۵
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید