
جیگزی! روزهای آخر اسفنده. پارسال این روزها زده بودم به جاده و داشتم استیتنوردی میکردم.

امسال، لای کاغذها، ایدهها، دمبل و جیم، استندآپ کمدی و کمپین، عشق و خواستن، تابستون تو راهه و تولد ۳۳ دو قدمیه!
بله! چنین شد که ما پنجمین نوروزمون رو در خارج دور جشن میگیریم! ۵ تا!

این هفتسین پارسال که قبل از اینکه بزنم به جاده، چیدمش. به هر حال، از دستمون برمیومد. الان، میخوام به مناسبت این عید سعید باستانی، جای میز کارم رو عوض بکنم.

هر کی یه جوری میره سال نو میکنه، ما هم دنبال خاکبازیای خودمونیم عشق من. امسال حتی نرسیدم عدس بذارم بشه سبزه.
در ادامه، دیشو، رفتم منتخب فیلمهای کوتاه اسکار سال رو دیدم. جالب بودند. یه سریا هم خب، اسکی از روی اسکی کارهای قبلی!
بعدش با اهل فیلم و دانشکده و سینماییها نشستیم به نوشیدن و حرف زدن از اهداف سینماییمون.
هیراک، استاد پروداکشن دورهی لیسانس، همسن و سال منه باس باشه، احتمالن جایی بین من و چهل سالگی. داره متن فیلمنامه جدید مینویسه و دنبال پارتنر پایه میگشت. گفتم ببین، من خلق عالم رو به کار گرفتم این فیلم ردیف بشه. تو بیا کمک! من خودم تا کمر وسط کارم.
هیراک، اصالتن هندیه. سلیقهی سینمایی مشترکمون رو نیافتیم در یک ملاقات، ولی کلی ریشهی کلمهی مشترک با هم پیدا کردیم و خندیدیم. هاها! آدمیزاده دیگه، چیز آشنا دلش رو گرم میکنه.
تتوی روی دستش رو نشون داد و گفت معنی اسمش الماسه. من هم براش گفتم از هزار و یک شب و شهرزاد و این ماجراها.
القصه کوتاه! دلم برای گپ با فیلمسازان هم سن و سال تنگ شده بود.
در ادامهی روز، بریم سراغ تغییر اتاق، فکر کردن به سالی که گذشت و برنامهریزی دو روز آینده و ویژن بورد سال ۱۴۰۱
برای من حد فاصل سال نوی میلادی و سال نوی شمسی، آمادهسازه واسه پکیج برنامههامه! بریم بترکونیم!