ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

شب پانصد و هفتاد و‌ چهارم یا فشفشه فرنگی

سلام شکوفه‌های فندق.

من برگشتم. هنوز دارم تیکه‌های فهم، توجه و‌تمرکزم رو از گوشه کنار زندگی جمع می‌کنم. خونه تمیز می‌کنم. کمی. فکر می‌کنم. آمادگی درونم قل می‌زند. یک هل کوچک مانده تا پایان فیلمبرداری.

این استاپ، بیشتر شبیه یک سکته‌ی کوچک بود. می‌دانی شهریار! الان که یک ماهی می‌شود مدام پشت تراک‌می‌نشینم و تجهیزات جابجا می‌کنم، عادت کردم.

به آفتاب سوختگی پوستم، خط سفید ساعت، به دویدن، به تکست‌های کارول صبح، به اضطراب.

اوضاع چطور است؟ ده روز‌ دیگر فیلم‌‌برداریم تامام می‌شود. بعد یک هفته‌ای خلوتی ریز پ بعدش تدریس در دانشگاه.

آره جوجوهایی که هنوز من رو می‌خونین، توی این چند ماه پیچ نبودنم، شدم مدرس تکنیک‌های کارگردانی دانشکده‌مون.

خوشحالم. افتخار می‌کنم. به نظرم ناچیزه همچنان.

نمی‌دونم چی من رو مفتخر می‌کنه از خویش؟ ته همه‌ش اینجوریم که خب، باشه. فیلم‌ام ساختی. درسم دادی. خب که چی؟

لوس به نظر میاد؟

اینجاش رو بشنو. دعوت بودم عروسی رفیق جینگ، نیوجرزی. به خواهر غر می‌زدم حال وسیله جمع کردن ندارم. بعد خودم گفتم، اگه خود من شاهد این مکالمه بودم، می‌ریدم به صاحب‌سخن که بابا، میمون درختی! تو کی بودی حال نداری بری سفر.

ولی خب. ما با همه‌ی این زاویه‌های کج و کوله‌مون شدیم این تحفه‌ای که الان داره با دنیا می‌گرده و می‌چرخه.

آخ که چقدر قورت دادن احساسات سخته.

آخ که چقدر خرد کردن کوه عواطف و‌ تبدیل‌اش به تکه‌های قابل حمل سخته.

آخ که زندگی.

منی که احساس می‌کنم گم شدم دوباره.

این تخم‌سگ هم، دکور اتاق عکاسی‌مونه‌واسه فیلم. فعلن با ما رندگی‌می‌کنه.

هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۹
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید