آهای
کسی اینجا هست؟
یه نفر تصمیم گرفته آشتی کنه. دوباره قصه بگه. دوباره بشه شهرزاد.

چه کنم
چه کار کنم
تو من رو نشناختی

با یکی از فامیلا حرف میزدم. خیلی ساله مهاجرت کرده بیست سی سال. حالا نمیدونم این فازش مال هجرته یا کاراکترش بود.
زنگش زدیم. وسط احساسات خرج کردن من و کازینم، «ادای احساساتی شدن اغراقشده» در آورد.
گیری افتادیما! یکی نیس بگه آخه ان! ما زنگ زدیم دو دقه بازی «فامیل قشنگا» بکنیم بریم، خودت هم که دوست داری این بازی رو…این لوسبازیا چیه!

انقدر هم این مدت با ملت تهی از حس و عاطفه گشتم، دلسنگ شدم مثل خودشون.
بعد دلسنگ من خیلی ترسناکه. چون از من، عاطفه رو بگیری، میمونه یه منطق سفت ارتشیطور! پس، بپایین!

میگن، بعضیا ورژن خوبت رو بالا میارن
بعضیا ورژن تخمی.

نادون کسیه که جدیاش بگیره. هر جاش رو!