ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

شب هفتصد و پنجاه و هشت یا جشن باستانی خرسی قرمز

فیلمبردار اسبق این رو واسم فرستاد. پارسالمه، همین روزهایی که گیجترینم.

ولی حاجی در اوج گیجی هم، دافه.

صبح با این کارت قشنگ شروع شد. همکارم، زن خفن و‌ کاردرست دپارتمان انگلیسی‌ واسم کارت و شوکولات سورپرایزی گذاشته بود.

نمی‌دونم‌ چطور آشوب امروز رو بگم.

صبح مینینگ سفت با رییس و اپلای گرنت. دویدن به رسیدن به کلاس زبان گرامر. برگشتم دپارتمان، لقمه‌ای بر دهان و دیدار بچه‌های بازیگری. کاشف عمل آمد کسی که نماینده بچه‌ها شده بوده، جن‌ده صفت است و با ادعای این که صدای همه است، بحران‌های شخصیش را ریخت سر من. باقی عاشق کلاس بودند و گفتند راضی‌اند.

این‌ وسط، کاپیتان، اس‌ام‌اس ننری و بی‌ضرورتی فرستاد که می‌دونم حالت خوب نیست ولی هپی ولنتاین. چیزی خواستی بگو.

بی‌‌پاسخش گذاشتم چند ساعتی. وسط میتینگ‌های پشت به پشتم با بچه‌های بازیگری در جستجوی حقیقت آمدم بروم خلا، شاگرد رندومی گفت بیا کارت دارم. مقاومت کردم. اصرار کرد. رفتم توی راهرو. چهار دانشجو با گل‌های باطری خوری قرمز نورانی، و یک نفر قلب پارچه‌ای به تن، آهنگی عاشقانه پلی کردند و خواندند. من گیج شدم. کی برایم چنان اکت عاشقانه‌ای کرده؟! کاپیتان؟! خوب گل می‌فرستاد. چه کاری است.

شاگردهایم جمع شدند به تماشای من و گروه خوانندگان با گل رز نورانی و موزیک عاشقانه. تمام شد و پرسیدم این هدیه‌ی کی بود.

حدس بزنید؟

یکی از پرفسورهای دپارتمان زبان.

برگشتم با قلبی نورانی در دست به ادامه‌ی متینیگ‌ها. شاگرد قشنگ و محبوبم آمد. گپی زدیم در باب آن کلاس بازیگری. گفت پشتت هستم. اشک در چشم‌هایم جمع شد. موهای فرش را از ته زده.

گفت موقع رفتن، راستی می‌شود ریفرنس من باشی برای اپلای فوق‌لیسانس؟ گفتم من تا آخر عمرت، ریفرنست هستم.

بعد کلاس بقیه‌ی نهار را خوردم. پیام کاپیتان را خواندم مجدد. چیزی خواستی بگو.

من چی می‌خوام؟ ک.یر خر بابا! چیزی خواستی بگو چه صیغه‌ایه! من که هر چی خواستم گفتم. گفتم دنبال رمانس و مهر و توجه و سک.س و آرامشم. گفتی تنبلی. گفتی شاید از سر تنبلی سختی دیت با دیگران با من بیرون می‌روی نه از سر شادی. پس من فهمیدم ما چیزهای مختلفی می‌خواهیم. من دنبال صمیمیت و آغوشم و او دنبال توجه مادرانه و بی کشش جنسیتی.

جواب دادم، عید ولنتاینت مبارک. پیامت برایم عجیب بود چون فلسفه‌ی این روز عشق ورزیدن به کسانی است که دنبال ارتباطیم نه احوالپرسی با کسی که از سر تنبلی باهاش بیرون می‌ریم. مرسی به هر حال.

جز بلا گرفت و‌ پاسخ داد مایل نیست این رابطه را ادامه بدهد و به نظرش من خشونت منفعلانه داشتم با جواب‌های سربالایم و تعامل نکردن. برایم آرزوی موفقیت کرد.

پاسخ دادم، من به شفافیت درخواست صمیمیت جسمی، روحی، احساسی و جن.سی کردم و این طور که به نظر می‌آید روزی چند تکست و ملاقات در انظار عموم برایت کافی بود. قبل از این که چت را دیلیت کنی، نگاهی بیانداز. به هر حال ما آمدیم روی کره‌ی زمین برای آموختن و رشد.

و به سلامتی، لالوی کارهام بریک آپ کردم.

برگشتم سر گرنت اقدام کردن، چک‌کردن اوضاع با ادیتورم. و بعد هم یک لاته گرفتم و دو ساعتی تا ۸ شب درس دادم.

نهایتن با یک گل ارکیده و قطره‌ی چشم برگشتم خانه.

حکمت زیاد دارد.

می‌شود وسط کار بریک آپ‌ کرد و به زندگی ادامه داد. بعضی حتی لیاقت وقت و انرژی عاطفی حسرت را ندارند.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۲۵
۱۲
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید