
ما به شیوههای مختلف ریکاوری میکنم.
ریکاوری از هیجان:

ریکاوری از اندوه:

ریکاوری از اضطراب زیست:

من فکر میکنم، به بستهی یخزدهی گوشت چرخ کرده، بیانضباطی آپارتمانم، وسعت رویاهایم.
من فکر میکنم به حجم تلاشی که باید کرد و ایمانی که باید ورزید.
من فکر میکنم به قد جوانهای که در خاک این کشور زدم و گریه میکنم گاه از سر دلتنگی، گاه از جنون این رویای بزرگی که خلق کردم و حالا به کمتر از آن راضی نیستم.
من فکر میکنم به لباسهای اتونشده، اضافه وزن، تمام شدن موز.
من فکر میکنم به سریالی «سکس و سیتی» و این که چطور تکانم داد.
من فکر میکنم به تحقق رویایم. بعد گیج میشوم و راه گم میکنم در مسیر احتمالی رفتن و رسیدن.
من فکر میکنم به این همه پروژهی موازی که با هم دارم میزایم.

من فکر میکنم به کوهستان. من فکر میکنم به ابرها.
من فکر میکنم چطور ادامه بدهم.
من فکر میکنم.
تو به چه فکر میکنی جانا؟ رویای تو چیست.
پ.ن؛ بعد مدتها پینوشت میزنم. شهریارا! کجاشی؟