
سالی که گذشت، اولین سال تمام همرم بود که هفت سین نداشت. از تمام نوروز برایم لالهی زرد ماند.
سالی که گذشت، پر از تنهایی غلیظ بود، نیمی. نیمی دگر، ملاقات مجدد دوست قدیمی، آمدن مادر به امریکا، ورود دوسپسر به زندگی.
نیمی به خلوتی لغت «شباهنگام» نیمی به جنجال کلمهی «آتشفشان»

چندین پاره شدم امسال.
دنبال کار جدیدم.
وزنم بالاترین عمرم است.
پروژه فیلمم به پایان نزدیک میشود.
من به بازگشت دوباره به ساحل شرقی امریکا فکر میکنم.
من فکر میکنم.که نمیدانم چطور قرار بگیرم. دوباره انگار شعلهی ریزی به حاشیهی امنم زدهاند و احساس میکنم، باید بروم.