
بر شما مبارک. هشتم مارچ روز جهانی زن و بر تیم ما مبارک، این قدمهای بزرگ برای تولید.

کمرم تقریبن خوب شده. با مراعات و استراحت فراوان. کارهای زندگی جلو میروند.
سر صبح پیامیگرفتم از آن آقایی که ما را گوست کرده بود. هفتهی پیش که سر بیانضباطی پیشه کرد، پیامهایمان را دیلیت کردم و اسمش را گذاشتم روح!

در حال و هوای تراپی صبح بودم که دیدم تکست داده و حضور روحوارش به خندهام آورد.
آدمها مسخرهاند. دیگران هم با مسخرگیشان به سخره میگیرند.
مطابق معمول، شونصد پروژه را همزمان جلو میبرم. مراسم اسکار برگزار شد و اگرچه دعوت بودم به مهمانی اسکاربینیای که ژیگولو هم علیالقاعده حضور داشت، خانه ماندم و پاستا پختم.
با همکارم راجع به اجرایی شدن اسکار حرف زدیم و رسیدن بهش. یک در میلیون است، ولی یک در میلیون از صفر بزرگتر است.
شاید، در سالهای پیش رو، دوباره فیلم نسازم، تا وقتی این یکی را نفرستادهام خانهی بخت.
شاید بخواهم بپیچم بروم در مقام قدرتهای اداری. شاید.
در فکر تغییریام که زندگیم را تکان بدهد.
فکر میکنم حاشیهی نسبتن امنی در سینما بعد از تمام شدن جادهی ابدیت برای خودم میسازم و شاید بخواهم در شکل و شمایل دیگری رشد بکنم.