
صفر و صد رو که میدونین چه حکایتیه؟ از وسواس، خطای شناختی و کمالطلبی میاد.
میتونه در قالب این ظاهر بشه که من تا اون کارتنهای خالی رو نبرم بیرون، نمیتونم تمرکز کنم.
یا اینکه چون یه لیوان آب پرتقال بیمورد خوردم وسط رژیمام، همین فرمون برم واسه پرخوری.
صفر و صد همینه. استانداردی طلایی تعریف میکند که هر چیزی میتواند خدشهدارش کند.
و وقتی صد حاصل نمیشود. میرویم برای خود ویرانگری.
رهرو آن است که آهسته وپیوسته رود.

خوش آمدید به ۷۲۷.
داشتم فکر میکردم، چقدر دلم میخواست تمام این خانه را یک جا تجهیز میکردم. از کوسنهای رنگی، پرده، انواع ادویه، تلویزیون، قابعکسها بگیر تا پرورش گل.
داشتم فکر میکردم کاش پلاک اصلی ماشین رسیده بود، وزنم کم شده بود، فیلمام تمام شده بود.
همهی اینها «صد» خواستن است.
میدانم خیلی از ما با این مایندست میجنگیم. ولی از امروز مبارزهای را آگاهانه آغاز میکنم.
هیچ چیز کامل نیست دادهگر. هیچچیز.
صد نداریم.
قرار است روی نمودار زندگی کنیم. هر روز شواپ کنیم و چهار تا آجر جابجا کنیم.
روزهایی هم که حال نداریم، همین که شواپ کنیم سر ساختمان کافی است.
سخت است. متفاوت است با نگاهم به جهان. ولی تمرینش میکنم. از همین الان که چندروز است اسپانیایی نخواندهام.
برویم شواپ کنیم.