ما به خرداد پر حادثه عادت داریم. دلار شد بیست تومان. برای ثبت در تاریخ روزگاری که به هر چیز عادت کردیم و حتی حوصلهی جوک بافتن هم نداریم.
ما عادت کردیم به انگشتهای اشارهای که شدند هفت، هفت پیروزی، آزادی یا وحدت.
از خرداد هشتاد و هشت، تا اردیبهشت نود و دو. تا بهار نود و شش.
ما، با انگشتهایمان آزادی طلبیدیم.
ما را، به اشارهی انگشترهایشان فرونشاندند.
به یاد تمام خواهران و برادران از دسترفتهی مبارزه و انگشتهای خاکشده.
من درد مشترکم. مرا فریاد کن.