احتیاج به خوابآور دارم این روزها. بس که ذهنم پریشان است و اوضاع گنگ.
شبها به ضرب خوابآور میخوابم و روزها را میشمارم که زودتر تمام شوند.
منتظر چه هستم؟ روزی که جوابهای بیشتری داشته باشم.
دمی فکر میکنم قویترینم که چنین دنبال پاسخ برای بیعدالتیم.
دمی، هراسان، لرزان و پشیمان از این که حرف زدم.
از طرفی خوشحالم به یمن دستور موقت فاصله، رییسم نه به من زنگ میزند، نه کاری به هم داریم.
ولی شرایط عادی نیست. و عادی بودن در شرایط غیرعادی، اصلن عادی نیست.