آدمها، ظرفیتشان در دریافت تحسین، توجه و برد و باخت و بازی محدود است.
همبازی خوب نعمت است. کسی که پا به پا و گاه قدمی جلوتر از تو قدم بردارد.
بعضیها پیالهی لعابی آبیاند، بعضیها کاسهی گل سرخی. یا استکان کمر باریک، یا حتی پیک فسقلی مشروب.
بعضیها، محدودیتشان به ظرف وجودشان نیست اما شهریار.