
سفر در راه دارم. چمدانم را بستهام. باطریهای دوربینم را شارژ کردهام و دم موهایم را قرمز.
هیجان دارم، شوق و کمی کلافگی. مدتهاست از لانه بیرون نزدهام.
مثل برگ درختی که نمیداند به باد اعتماد کند یا نه. مثل بادی که نمیداند برگ را به کدام سو ببرد.
مثل من که مدام یاد سفر بیست و پنج روزهی اروپایم هستم.