
برای کلاژ درست کردن و پیدا کردن قابهای محبوبم، مثل یک شکارچی فسقلی، سمساریها و دستدومفروشیها را متر میکنم. دیروز خوشاقبال بودم که یک مجموعهی چهارتایی قاب عمقدار و چهار تا قاب تک چوب پیدا کردم، همه مربع. سارا تا حالا دستدومفروشی نرفته بود و از مجموعهی بیتناسب چمدانهای چرم قدیمی، کفشهای بالهی نقرهای و مجسمههای ریز فرشتگان سر ذوق آمده بود.
از گودویل بیرون آمدیم و پرسیدم سارا یعنی مغازهی یک دلاری یا همان Dollar Tree هم نرفتهای؟ چشمهایش برق زد و آماده شدیم برای اکتشافی نو. من از مغازهی یک دلاری مقوا میخرم و مهرهی رنگی.
سارا بین قفسهها راه میرفت و گهگاه چیزی نشانم میداد که این؟ این هم یک دلار؟ ماشین حساب، مداد شمعی، دیس پریکس، لاک غلطگیر.
دو بسته خمیربازی خریدیم.
امشو، کودک فسقل درونم از شادی سر از پا نمیشناخت.

همخانهام ساعت ۱۱ برایمان کیک پخت. همسایهمان از من و سارا معماهای دهه شصتی میپرسید و ما خمیربازی میکردیم.

سارا، زیزیگولو درست کرد و بعد هرچهار نفرمان آسیکولا طلب کردیم.

درخت، استخر و صندلیهای آفتاب گرفتن و ماشین. دوماهی با پولکهای برجسته، اردکی بر آب و کفتری بر درخت.

حالا شب تمام شده و آنقدر خندیدم که "آه" اول شب رفت در غار تنهاییاش خوابید.

بازی، بازیگوشی یا هماهنگی چشم و ذهن. مهم این است که در حال بمانم، بمانی.