ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

”شب صد و هشتاد و هشتم” یا ”اطمینان”

اتفاقی چشمم افتاد به این یادداشت که تقریبن دو سال پیش، همین روزها، قبل از هجرت کبرایم نوشته‌ام. چقدر ترس و اطمینان، می‌توانند همزمان ما را بفرستند به نقاطی که ندیده‌ایم، از خودمان، از دنیا، از افکاری که جرات بلند گفتنش را در خلوت نداریم.

ازآن جایی که نوشتن این فیلمنامه، اولویت و لذت خالص این روزهاست، اعتراف‌لازمم.

من، ایمان دارم این متن، می‌تواند عصاره‌ی تمام یادداشت‌ها، مشق کردن‌ها و آموزه‌هایم باشد. دلم پر از شوق می‌شود وقتی به ساختش فکر می‌کنم و درخشش ابدی یک ذهن بازیگوش!

فارغ از تمام نگرانی‌های روزمره، مثل درد انگشت پا، بورسیه‌ی دانشگاه، دلتنگی مامان و بابای قشنگم، ترس ابتلای مادرجون به کرونا، دلهره‌ی شهید شدن شروین، برادرم، که به زودی سرباز می‌شود، اضطراب همیشگی اضافه وزن و همه‌ی عزیزانی که ما را در این مسیر یاری کرده‌اند، خوشحالم. خوشبختم. از هر چیز مهم‌تر، وظیفه‌ای که در قبال استعداد و شاید رسالتم در این دنیا دارم یا برای خودم تعریف کرده‌ام را دنبال می‌کنم. نوشتن، قصه گفتن، روایت. در قالب عکس، فیلم‌نامه، پادکست.

روز تمام شد و از سه عکسی که امروز گرفته‌ام، سایه‌ی پای چپم به دیوار حمام، برنده‌ی بزرگ عکس امشب شد.

آمده‌ایم به این کره‌ی خاکی. برای چیزی بیشتر از بازپرداخت قرض‌ها و کنترل وزن‌مان. آمده‌ایم برای تماشا. تماشای جهان، این جشن بی‌کران.


هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۲
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید