
سعی میکنم بخشی از عکسهای هر قصه را همان روز گرفته باشم. موبایلم را چک کردم و این تنها اثر بصری جامانده از سیزدهم اکتبر بود. وقتی صبح خانه را به مقصد ادارهی گواهینامه ترک میکردم، انتظار ذبن عظمت کار را نداشتم. موجود فسقلی که در سایه نشسته، همسایه نازنینم، سنجاب است.
لیست مفصلی از کارها را جلو بردم و حالم خوش است. وقتی در آستانهی سفر، شروع فیلم، میزبانی یا خلق هستم، کارهای پراکندهام را نجات میدهم. این نجات دادن، فرصت نفس کشیدن به مغزم میدهد.
از نقاشی فنس حیاط تا روبرو شدن با کودک درونم که مشغول جست و خیز کردن است.