
رسیدم. خانهی نورانی. خستهام.
خانه را دوست دارم. مبل، تلویزیون و تخت سر هم شد. وسایل را تک و توک جا دادم و با همخانهی جدیدم مفصل حرف زدیم. بعد هم موزیکبازی مفصل، سلن دیون، ادل و کلدپلی برای دستگرمی.

این هم از آخرین تصویرم از خانهی قبلی. امروز، صبحم را در یک خانه چشم باز کردم و شبم را در خانهی دیگرم میخوابم.
کلی قصه دارم، اما جان نوشتن ندارم.
و چشمانت با من گفتند که فردا روز دیگری است.