
بهش بگو جادو، بگو معجزه. من صداش میکنم برگشتن به ریل. مثل یک قطار مسافربری با بیست و سه واگن، که در میان ابرها و برف و کولاک میرود و ناگهان، بله، ناگهان، قبل از ورود به یک تونل تاریک، از ریل خارج میشود.

فیلم "قتل در قطار اکسپرس شرق" که اقتباسی از قصهای نوشتهی آگاتا کریستی است را دیدهاید؟
دور و دراز نبافم که افتاده بودم بیرون و یکتنه قطاری به عظمت افکارم را میخواستم جا بندازم در مسیر. نه فقط برای این که بتواند از تونل رد شود و خیر سرمان برسیم به بهار، نه. برای این که از لحظه لحظهی تماشای کاجهای برف گرفته در افق لذت ببرم. بتوانم دماغم را بچسبانم به سردی شیشه و بوی خاک پنجرهی واگن را مزه کنم.
قرارها داشتیم شهریار، یادت که نرفته. امشو، شب ماست. چون من برگشتم. قطار روی ریل است و بی پارو زدن، بی دست و پا زدن، قصهام را بگویم.