
شنیدهاید که در ییلاق زندگی با کندی میگذرد؟ یا زندگی در شهرستان سرعتش از زندگی در پایتخت کندتر است؟
هر قدر در شهر بزرگتری زندگی کنید، زیست شلوغتری را تجربه خواهید کرد. وقتتان بیشتر پر میشود. با ترافیک بیشتر، صفهای طولانیتر و آدمهای جالبتر.
این روزها، برایم پر است از جاهای جدید، آدمهای جدید و نماهای جدید. از طرفی دلم میخواهد بپرم روی دوچرخه و پا بزنم تا دورترین تپه. تا آن جایی که افق گره میخورد به نقطهای دور به شعلهای کور و یاد شهرهایی که روزگاری دوستشان میداشتم. صبح کمی دیگر از پنجرهی اتاقم میریزد تو. همخانهی سابقم، امینه با سگش بلا، فردا برای مهمانی بازی از شهر قبلیم میآیند. من دو روز از است کم خوابیدهام. نه چون ناخوشاحوالم یا سرم شلوغ است. به غایت در حال خوشگذرانیام. بازی کردم. زیاد. انقدر که گوشم پر از صدای آدمهاست. گل کاشتم یک بغل. یک دریاچهی جدید زیارت کردم، با دوست جدیدم خرید رفتم.
فرصت خوابیدن کم آوردهام. مثل وقتهایی که جشنواره فیلم میرفتم، روز را مدام فیلم میدیدم و باقی شب را به معاشرت و رقص میگذراندم.
از دوشنبه مدرسه باز میشود و حالم، خود خود سی و یک شهریور است. دفتر جلد کردن، لاک پاک کردن، مقنعه اتو کردن و به ترتیب چیدن کتابها در کتابخانهام.