
انگشت شستم را با چاقوی جدیدم بریدم. میدانید که چقدر از زندگیمان، به دستهایمان وابسته است. از تایپ کردن، رانندگی، دوچرخهسواری تا ورق زدن کاغذ، با زخم عمیق انگشتم سختتر است.
باز هم از یاد برده بودم چقدر خوشاقبالم. جواتن و سالم.
دستهایم، چشمانم و زبانم. هزار بار شکر، که هنوز به کارند.
تو با خودت فکر کن، چقدر در این روزها، گوش و دهان و سلامتت را فراموش کردی؟