
جدی جدی ۶۵۴ تا قصه نوشتم؟ جدی جدی شهریار ۶۵۴ تا قصه گوش دادی؟ بابا دست مریزاد!

خوش اومدین به شب ۶۵۴! در قصهی پیش رو، کمی می خوانید از محتویات ذهن یک فیلمساز ۳۴ ساله، که با وسواس فکری میجنگد، عاشق قهوه و موزیک است و دوست دارد همیشه عینک آفتابی بزند.

حرف حساب یک: به تمرین است. چه نوشتن، چه مقابله با وسواس، چه سوزاندن چربی دور شکم.

حرف حساب دو: به استمرار است. به این که هر روز در زمین مبارزه حاضر شوی و بدوی.

حرف حساب سه: تا ننویسی، خوانده نمیشوی. تا نگویی، شنیده نمیشوی. تا ندوی، نمیرسی.

حرف حساب چهار: ما، آدم معمولیها، مصرفکنندگان محصولاتیم. جهان نه احترامی برایمان قائل است و نه ارزشمندیای.
خودمانیم که این تجربهی زیست را غنی میکنیم.

من فکر میکنم. که ۶۵۴ شب نوشتم و حال، تهیام از گذشته و حال.
من فکر میکنم یک فیلم سینمایی ساختم و حال، تهیام از ایدههایی که در یک دهه جمع کردم.

من فکر میکنم.
که در باقی این عمر محدود، چطور مصرفکننده نمانم.
چطور زیستم را غنی کنم و چطور بی وسواس زندگی کنم.