
یه اشنایی داشتیم، هوا گرم بود، سرد بود، مرغ گرون میشد، بچه اسهال میشد، ماشین پنچر میشد، دلار گرون میشد، فحش رو میکشید به مُلا جماعت که خار همهمون رو ساییدن.
امروز، وسط کاغذبازیها، آمپر چسبوندم و بعد اینکه عمهننهی کپیتالیسم، امریکای مادرسنده، نظام سرمایهداری رو با عموباباشون وصلت دادم، هرچی ملا بود رو فحش دادم که چنان، رنج بهمون دادن، از وطن فراری شدیم!
سلام شهریار
سلام هموطن
سلام هزار و یک شب
سلام رازنامه
سلام به تو ای تابستان، ای اگوست کمرشکن، ای همه خوبی و شادی من اسیرم.
دست و پنجه نرم میکنم. با انچه از اختیارم خارج است. دم و بازدم. گریهی اندک و بازگشت به زندگی.
خایهی همکارم را کشیدم وقتی امروز شوخی بیجا کرد، بر کلهی صاحاب خانهی موقتم گل زدم که چرا کولر دارد میسوزد و در باز نمیشود.
صبر؟ حرفهای بودن؟ فهم؟
ببین ای یونیورس. من دخت ایران زمینم و تا همینجا، ملاها ما را تا دندان ساییدهاند، بیش از این مرا نسنج!