
میفرمان، توقع، توقع، توقعت زیاده.

دوس دارم، دوس دارم، دوس دارم.
میکنم، میکنم، میکنم بازم میکنم! یه لحظه مخ منحرفتون رو بذارین کنار. با ریتم تخس بخونین. این چیزیه که من میخونم، وقتی کسی بهم میگه چرا فلان کار رو کردی. کاری که نه به خودم، نه بقیه آسیبی وارد نمیکنه.

حکایت تکبر چه بود که حواسم پرت شد. بماند شبی دگر، که حواسم پرت شد.

آخ صنما. شنبه سالگرد کشته شدن مهسا است. قلبمان پاره و کلاممان قاصر. پهلوی میزند به کلهی رالی جهانی اسماعیلیون. بیچاره ایران. بیچاره وطن.

به ما جرات بده که فریاد بکشیم، به آنها گوش شنوا بده، به خانوادهی شهدای انقلابمان، صبر بده.

آرزوی آزادی وطن از کجای این قصه آمد؟ شاید چون خبر دستگیری اعضای خانواده خیلی از مبارزان و کشتهشدگان را دیدم.
قصهی آشفتهایست. پایان.