
بعد چهار سال گوشتخوار شدم. تا کی نمیدونم. مرغ پختم و گوجه و خیلی چسبید.

هوا انقد سخت نیست کلاه بذارم. دوس دارم.
نمیدونم چقدر زندگی میتونه سورپرایزم کنه. میدونم بعد چهار سال دارم ماست میخورم، برای اولین بار اسفناج پختم، توجه شاگردانم را نادیده میگیرم که دلشان مخزنی میخواهد. با اضافه وزن باز هم میجنگم.
به همت خرید مبل فکر میکنم. دیشب خواب تمام کردن فیلمم را دیدم.
امروز، که میشود هفت سال، مجردی، فکر کردم، در ملاقات با آن شهریار رویایی، چه خواهمش گفت وقتی لینک وبلاگ را بدهم دستش.
بخوان و نپرس؟
کمی و گاهی به عشق فکر میکنم.