
تولههای کلاسم مشغولاند.

برایشان از زیبایی هنر و سفتی صنعت میگویم.

خلاقیت به خرج میدهند. راهنماییشان میکنم و یاد میگیرم اجازه بدهم که تجربه کنند و اشتباه.

خودم دلدرد دارم و کمر درد و بیحوصلگی پریود و میل به مشت زدن با دیوار و جر دادن دنیا.
به دیت کردن فکر میکنم. هیجانانگیز و کلافهکننده است توامان.
به کار کردن فکر میکنم. یعنی تا آخر عمر باید رضایت یک رییس/مدیر/سیستم را داشته باشم؟
به انگشتان پای یخزدهام فکر میکنم. یعنی هر ماه همینقدر قرار است اذیت بشوم؟
به پیامهای ناواضح فکر میکنم. یعنی باید مدام معنا از دل آدمها بیرون بکشم؟
خستگی، هورمون، گرسنگی، پیچیدگی، بیحوصلگی.

فکر میکنم به مسیری که انتخاب کردم. این که در گمنامی تلاش کنم و خودم را رشد بدهم.
جنون است؟ زمان معلوم میکند.