پیش به سوی طلوع وحدت دلها.
ته ۹۹ ایم. خوشم، سرخوشم و سرمست. برای پنج روز، ناکامیها را حواله دادهام به زلف اسب رستم.
قصه میخواهی جانا؟
روزی روزگاری
همه کس، از ترس مرگ در خانه پناه گرفتند، اما، تو پناه بودی.