
بله. همچین ترکیب برازندهای. تخمه دیروز عصر، آبجوی نصفهی دیشب و فنجون سوم قهوه که دیگه سرد شده بود.
نشسته بودم رو مبل سبز کمرنگ.
زل زده بودم به میز. به بیست چهار ساعت گذشتهم. به این چرخ و فلکهایی که خودمو سوار میکنم.
چقدر گیج باشم خوبه؟
بعضی وقتا، یعنی دقیقتر بخوام بگم الان.
تصویر و تفسیرم از دنیا عوض میشه. بابت تجربههایی که روی هم جمع شدند و ازشون یا Save نکشیدم یا کلن اطلاعات قاطی شده و
Even the language that I’m writing my 1001 nights with.
Probably it’s gonna be the story for second night of my legend, 1001 Nights!
Have you ever thought you might be able to create a masterpiece? like you’re so talented or smart, that makes you create something unique, it can be art, technolog, scienc, you name it.
من فکر میکنم بشه از فیلمنامهم به شاهکار در بیارم.
میگن میکل آنژ، داوود رو از دل سنگ تراشید. میدونست به شاهکار رو باید بیرون بکشه.
احساسیه که نسبت به قصهی جادهی ابدیت دارم. فیلمنامهام خوب داره پیش میره و این محشره!