
از ماری که اومد تو حیاط پشتی و دوبار چرخ زد عکسی موجود نیست. از ویدیوم عکس میگیرم که ببینید با چه عظمتی روبرو شدم.

حالا، قصه زیاده. اولن که نشته کردم خونه و درس و مشق و کار عقب افتاده جمع کردم و به مفهوم زندگی فکر کردم. که مثلن امروزم یه روز زندگیمه که شاید یادم نمونه چی شد، ولی خب با قصهی ملاقات مار سیاه، امروز رو یادم نمیره.
در چه فکرم؟ که اصلن که چی؟ ملت همه نشتیم دور هم، از تنهایی در بیایم؟ چه بدونم. این آدمیزاد هم موجودیست متغیر و فلان.
چهارده روز دیگه فیلمنامهم باهاس یه جور خوشگلی به یه جای قشنگ رسیده باشه. خودکار و هایلایتر و دفترچه کارگردانی سفارش دادم خودم رو لوس کنم، کار خودمو راه بندازم.
حقیقتن من بعضی وقتها یه باجهای ریزی به خودم میدم. مثلن یه پک شش تایی نوشابه زیرو کوکا!
حالا، سیستُم چیه این دو هفته. بنویسم. فیدبک بگیرم. فیلمهای مرتبط اون بک گراند پلی کنم. آب زیاد بخورم و راه برم که بتونم تمومش کنم. اون جوری که خودم عشق میکنم.
پس،
آماده باشین داریم میریم واسه بازنویسی بوم بوم بوم بنگ!