
۴۸ ساعتی را بین فلوریدا و مریلند گذراندم تا برسم. خسته. شهادت.
سال ۹۹ به انتها رسیده و همانطور که کلی چیز ریز و درشت را چال کردم، رسیدم به وسوسه. وسوسهی بازیگوشی، ولی میدانم بسیار است چیزهایی که نمیشود داشت.
بگذریم؟ بگذارمت جا؟
برویم برای ۱۴۰۰
با پذیرش نداشتنها، نبودنها، نگفتنها؟