
من دختر برفم، دختر کوهستان، دختر پرتقال.
این نما را چند بار در این روزها دیده باشم؟ یک بار؟ صد بار؟ هزار بار؟
جای امن پیدا کردن آسان نیست. آما، بنگرید به اقبال بلند من و آفتاب روی کوه.
من و آفتاب آمدهایم یکدیگر را در دل این برف به آغوش بکشیم.
یک دم، تا آب شدن برف مانده؟ نه، اینجا کوهستان است. به چشم بر هم زدنی، آفتاب میرود، آغوش میرود و شهرزاد.