
تداوم و شفافیت. هیچ شکلی از ارتباط به این دو مهم، حاصل نمیشوند.
چهار تا یک ردیف شد روی اسکرین موبایل. من خواب آلودم و چرا کوید نمیرود خلاصمان کند.
قصهی امشو ساده است:
ارین، با موهای بلوند، نشست روی صندلی روبروییام در حیاط خلوت. من با کلهی قهوهای روبرویش.
ارین نمیداند اسم همبازی خیالی من آرین بوده است و هیچ وقت هم خبردار نمیشود.
من، میخواهم ارین بخشی از پروسهی فاندریز فیلمام را جلوببرد.
من میدانم چه میخواهم از زندگی، در اکثر مواقع.
اگر حالا، صدای جیرجیرکها در اتاقم میآید، چون من خواستهام.
اگر تو شهریار قصهای، من خواستم.
اگر من قصهگوام تو خواستی.
اگر در حیرت باقی قصهای، من خواستم
بیا
صدایم را دنبال کن