
من از تفنگ، چاقو، قمه و هر سلاح سرد و گرم موجود در دنیا میترسم.
آخر هفته با همخانهی سابقم رفتیم ساحلی که در میانهی راه هر دویمان باشد. او یک ساعت رانندگی کرد و من هم یک ساعت. بعد از چند آبجو و تاکو و تبادل خبر، رفتیم دم ساحل. از نسیم خوش و بوی اقیانوس لذت میبردیم. شروع کرد به گشتن کیفش به دنبال سیگار، که عیشمان کامل شود. تامپون، کیف پول، سوییچ، ماسک و الکل.
خمار آفتاب نیمروزی بودم که گلوله را داد دستم. گلوله میگویند یا فشنگ؟
سنگین، پر ابهت و دلهرهآور.
اینجا فلوریداست، ملت عاشق اسلحه. من اسپری فلفل هم ندارم.
گلوله را پس دادم و فکر کردم، من کنار اقیانوس اطلس چه کار میکنم؟