
برای جراحی زائدهٔ درونم، سینهام را شکافتم و قلبم را کندم. این انتقامِ چینهای صورتم از مکافاتِ عواطف است. بهجای قلبم، نهال زیتون کاشتم. حالا دست کسی به قلبم نمیرسد، اما سرم امان نمیدهد. افکارم را روی گاز، با تلخیِ خاطرات و شیرینیِ مطالعاتم، میسوزانم. و به جای این رنجگاهِ همیشگی، آکواریومی با ماهیان قرمز میسازم.
05 / 05 / 24
