سلام رفیقِ خسته از این آدما. دیگه مدتهاست که دشمنان اسلام و جمهوریِ اون، مقابله مستقیم رو به عنوان راه آخر بهش فکر میکنن. وقتی بعضی از اینا هستن، چه نیازی به دشمنی اونا. خودمون برای کوبیدن خودمون بَسیم. -1- بیا بهش موشکافانهتر نگاه کنیم.
خداوند فرمود: لئن شکرتم لازیدنکم = اگر شکرگزار باشید، زیادتون میکنم. آیا رای آوردن اینقدر مهمه که بخاطرش تلاش های همه گذشتگان رو نادیده بگیریم؟ توی این مدت، هرچی شنیدیم، از سیاهی و تاریکی اوضاع شنیدیم. آیا از زمان تشکیل این جمهوری، همهچیز منفی بوده؟ اگه نامزدها چنین نظری دارن، پس چه تفاوتی با شبکه های اپوزیسیون دارن؟

نامزدها! یقین بدونید که اگه اینطوری به دورههای قبل نگاه میکنید، دوره شما هم مورد ناسپاسی قرار خواهد گرفت. هرکی میخواید باشید، اینوری یا اونوری، بقیه خواهند گفت: فلانی گند زد!
دیروز حدیثی خوندم که میگفت: اگر امت من به هم کینه نمیورزیدند، هیچ کس باهاشون دشمنی نمیکرد.
البته که ما به هرحال به بهترینتون رای میدیم چون اسلام و جمهوری برامون مهمه. اما کاش زودتر میفهمیدین که رئیس جمهور، فارغ از حجم فعالیتی که میکنه، باید پدر باشه، پدر برای ۸۰ میلیون فرزند. پدرِ ما اون کسیه که بهش تکیه میکنیم، اونی که خطاهای ما رو نمیبینه، اونی که حتی اگه بچه سرراهی هستیم، با ی چشم به همه بچههاش نگاه میکنه. اونی که اگه باهامون دعوا هم میکنه، دلش رحیمه.

پانویس
-1- ابلیس هم میدونه که بهترین راه برای بردنِ آبروی مومن، استفاده از یک مومن دیگهست (=منافق). این یک راهبرد و استراتژیه. حواسمون باشه به وسیله ما به این هدف نرسه