متن زیر مصاحبه خانم سهیلا ت. با آقای دکتر انوش سالمی هست. سهیلا خیلی اتفاقی فهمید که شوهرش بهش خیانت کرده و رفته یک زن دیگه گرفته. این موضوع باعث شد که زنی ۳۰ ساله و بااعتماد بنفس، وارد اتفاقات عجیب و سختی بشه.
دکتر انوش: برامون بگید که چی شد این اتفاق افتاد؟ گفته بودید که قبلش زندگی خوبی داشتید. آیا شما چیزی برای این زندگی کم گذاشته بودید یا همسرتون زندگی رو فدای هوسی کرد؟
سهیلا: من یک خانم سی ساله بودم در جوانی و همه خواهر و برادرام هم خوش تیپ و خوش اندام هستن. مدیر امور رفاهی شرکت بزرگی بودم که نزدیک به ۱۰۰۰ پرسنل داره، اهل ورزش بودم و هنوز هم هستم. از نظر اعتقادی هم با علی به هم شبیه بودیم اون مذهبی و مقید، من هم نماز میخونم. اینکه پای یک زن دیگه تو زندگیمون باز شد میدونم که بخاطر هوا و هوس نبود یعنی قبلاً فکر می کردم این طور باشه اما به مرور با صحبتهایی که که شد فهمیدم که اینجور نبود. در اون دورانی که خونه پدرم قهر بودم و در انتظار دادگاه و طلاق، لااقل ۱۰-۱۲ جلسه دعوا و مرافعه بین من و شوهرم پیش پدر و مادرم داشتیم، حتی پدر و مادر شوهرم هم باهاش دعوا میکردن. خیلی حرف زدیم و اشک ریختم. حدود ۵۰ ساعت هم مشاوره با یکی از روان روانشناس های شیراز ...
دکتر انوش: وقتی که این خبر رو شنیدید چه حس و حالی داشتید؟ برامون بگید احتمالاً خواننده هامون دوست دارن این رو بدونن.
سهیلا: انگار که از وسط منفجر شده باشم، یه حالتی داشتم بین غم شدید و خشم شدید. بعضی موقع ها غمگین می شدم مثل حال اون کسی که داره با شور و اشتیاق کنفرانس میده، یکهو همه حضار ولش می کنن میرن! حس می کردم کل چیزی که برای زندگیمون وسط گذاشتم تباه شده. از یک طرف حالت خشم به سراغم می آمد، به چه حقی علی این کار رو با من کرد؟! خودم رو در جایگاه یک الهه می دیدم که باید منو بپرسته، چی شد که به خودش حق داد که از من رو برگردونه و کس دیگری رو توی این پرستش با الهه خودش شریک کنه!
دکتر انوش: درباره شوهرتون و کارش و اون همسر جدیدش برامون بگید
سهیلا: علی وضعش بد نبود. یه شرکت داشت که ۲۰ نفر پرسنل داشتند همینجوری که گفتم فردی مذهبی مقید بود و انصافاً تا اون اتفاق، به جز مهر و محبت و ادب ازش چیزی ندیده بودم. در مورد اون خانم هم که هنوز با قضیه کامل کنار نیومدم، اما خانمی بود که سی و پنج سالش بود و یک پسر بچه داشت و از نظر اقتصادی ضعیف حساب میشد. چهره اش هم بد نبود، خوب بود. علی می گفت به خاطر اینکه دستشون رو بگیره و نذاره که این مادر و پسر تباه بشن این کار رو کرده.

دکتر انوش: درباره شکلگیری این رابطه برامون بگید چی شد که به هم دلبسته شدن؟
سهیلا: شوهرم می گفت اولش خوشش اومده بوده اما به خونه که رسیده و منو دیده پشیمون شده. با خودش عهد کرده که دیگه تماسش رو پاسخ نده، و ارتباطش رو قطع کنه. این کار رو هم کرده. گفت نمی خواسته جوری رفتار کنه که کسی بتونه بگه تو هوسی شدی رفتی زن گرفتی، نه اینجا توی این دنیا نه توی اون دنیا. فقط اگه خانمه کمک خواست، مبلغی واریز میکنه. ۴-۵ ماهی میگذره که یک روز متوجه میشه اون خانم توی بیمارستان بستریه، تنهایی با پسرش. میره که گیر کارش رو حل کنه و با خودش عهد میکنه که حتی نگاهش هم نکنه. اما اون خانم تا علی رو میبینه نیمخیز میشه و میگه میدونم شما زن دارید، من فقط میخوام یک آدم باخدا سایهش و آرامشش کنارم باشه، نه چشمداشت به پولتون دارم نه به خوشبختیتون. تا وقتی شوهرم زنده بود، وضع ما خوب بود، ما پول زیاد دیدیم، چشم و دلمون سیره. ولی این چندسال، آرامش ندیدیم. از خدا اینو خواستم و بعد بهش پشت کرده و فقط گریه کرده.
دکتر انوش: یعنی خیانت شوهرتون رو موجه میدونید؟ مثلا نمیتونست اون خانم رو به یکی از دوستان مجردش معرفی کنه؟ یا مثلا اول شما رو طلاق بده بعد بره دنبال این کار؟سهیلا: راستش گرچه خیلی برام سخت بود، روزهای متوالی قهر و دعوا... اما الان دیگه اسمش رو نمیذارم خیانت. نگاه شوهرم به این قضیه کاملا با من متفاوته. میدونم خانمها به من بد و بیراه میگن ولی این تجربه منه، دوسال بهش فکر کردم. به نظرم چیزی که خیانته، بیمهری و بیوفاییه. نه زن دوم گرفتن. علی در آن واحد، هر دومون رو دوست داره (مکث و گریه). و من رو بیشتر. میگه تو با اینکه جوونتری و ترگل برگلتری ولی مثل مامان ها بزرگی، تو برای اون خانمم هم مادری کردی. احساسم مثل کسیه که لقمه غذاش رو با یک نفر دیگه سهیم شده. کامل کنار نیومدم ولی حالم خوبه. میدونید بعضی مردها یک زن هم حقشون نیست، ولی شوهر من اونطوری نیست، از روی هوس نبود. ظاهرا به یکی دوتا از دوستاش هم معرفی کرده بوده ولی اونا زن بیوه نخواسته بودن.
دکتر انوش: به هرحال باید راه حل بهتری هم بوده باشه. توی همه دنیا، این کار خیانت محسوب میشه. یا مثلا ازدواج سفید میکردن، بدون اینکه باهم باشن. یا لااقل موضوع رو مخفی نگه میداشتن که ۲سال از عمر شما به غم و اندوه نگذره!!
سهیلا: اینکه شجاعانه بهم گفت، من خیلی راضی ترم. هر کار دیگهای میکرد بدتر بود، خیلی بد. اینکه خیلی راحت میگن دو نفر باهم رابطه آزاد داشته باشن، اسم دیگهش زنا کردنه. من برعکس شوهرم، از احکام زیاد سر در نمیارم اما بنظرم زشتی این کار بخاطر اینه که عین بیوفایی و بیمرامیه. لذت هست، به قول خودشون عشق هست اما دروغ میگن. اصلا زنا به وجود اومده که وفا و تعهد نباشه. اگه کسی میخواست تا آخر عمر با یک نفر باشه، خب میرفت عقدش میکرد. ازدواج سفید که از اونم مسخره تره، میگن ما میخوایم خوب همدیگرو بشناسیم، بعدش تعهد بدیم و رسمیش کنیم. مثل این میمونه که من برم برای مصاحبه شغلی، دو سه جلسه برم و بیام. در آخر، کارفرما بگه من قرارداد نمی بندم تا از شما مطمئن بشم. فعلا همینجوری بیاین سرکار. منم بگم من هم قرارداد امضا نمی کنم تا مطمئن بشم شما کارفرمای خوبی هستین. توی این مدت، هر روز که برم سرکار، با ترس و لرز میرم. نه کارفرما برای آموزش دادن من تلاش میکنه، چون حتی از یک هفته بعد من خیالش راحت نیست، نه من برای کارم مایه میذارم، چون ممکنه فردا بگن نیا. طبیعتا بزودی از اون محیط جدا میشم.
دکتر انوش: پس این کار رو خیانت نمیدونید؟
سهیلا: اینو نگید من شوهرم رو دوست دارم، اون وفاداره، فقط به دو جا (لبخند). خیانت، اونه که بیوفایی کنی. بیمهری کنی به یک انسان.
دکتر انوش: صحبت دیگهای دارید؟
سهیلا: نه متشکرم.