در میان شلوغیهای روزمره و ظاهرِ براقِ زندگی مدرن، چیزهایی هست که در سکوت در حالِ فروپاشیاند؛ چیزهایی که با وجودِ پتانسیلهای فراوان، هیچوقت عضوِ مهمی از هیچچیز به حساب نیامدهاند.
همیشه از ما خواستهاند که نیمهی پرِ لیوان را ببینیم و از نیمهی خالی چشمپوشی کنیم. اما اگر زمانی دیدید که نیمهی خالیِ لیوان چنان عمیق و تاریک است که حتی تماشای آن هم چشمهایتان را میسوزاند، دیگر لازم نیست خودتان را مجبور کنید که به زور، نیمهی پر را ببینید. در آن لحظه، تمرکز بر نیمه ی خالی کنید که به روشی باید آن را پر کنید