اشتباه نکنید؛ من اینجا فقط دربارهیِ بلوچستان حرف نمیزنم.
من دربارهیِ تمامِ نقاطی از کرهیِ زمین صحبت میکنم که از نظرِ منابعِ خدادادی بینیازند، اما از عدالت تهیاند.
من از سرزمینهایی حرف میزنم که آسمان به آنها بخشیده؛
از زمینهایی که زیرِ پایشان، پر از معدنهایی است که فریاد میزنند.
ما در میانهیِ منابعِ عظیم ایستادهایم، اما دستمان به هیچجا نمیرسد.
ما در کنارِ دریایی پر از نعمتها هستیم...
اما داریم از تشنگی م
یمیریم.