دیالوگ!

تلخ خندیدم...قطره اشکی که لجوجانه میخواست

از چشمم پایین بیفته رو کنار زدم و با صدایی لرزان گفتم:

-من...آیندمو باهاش تصور کرده بودم:)

قرار بود همدیگه رو از نزدیک ببینیم...

میخواستم برای اولین بار بغلش کنم...!

آخه...دوستش داشتم...

نیمی از وجودم بود...:)?

قرار نبود بره!

اونم اینقدر یهویی...

بدون خداحافظی...

شاید باورت نشه ولی بعد از رفتنش

فقط یه خداحافظی اش هم برام حسرت شد:)

میدونی...

حتی دلم واسه قهر کردناش هم تنگ شده...

آخه قهر و آشتی هاش هم خاص بود...:)

الان دیگه فقط میتونم با یادگاریاش زندگی کنم...

هر ازگاهی که خیلی دلتنگ شدم خیره به عکسش بشم

و زیر لب بگم:

-خیلی بی معرفتی:)

زود تنهام گذاشتی...خیلی زود?

نویسنده:آرام.نون(شهیده)?✨