پنج ساعت تمام، در خون غلتیده، به بیمارستان های مختلف برده می شد، اما نمی پذیرفتند!...بیش از پنج ساعت بعد از حادثه، بیست و هفتمین بیمارستان! بشرطِ واریز علی الحساب پنج میلیون تومان راهی اتاق عملش کردند. بیش از دو هفته در کما بود. تمامِ خون بدن رفته، دوباره به همین خاطر سکته مغزی کرده و نیمی از بدن، فلج حسی شده بود اما بر اساس همان امر مقدر و از نگاه اطرافیان، ناباورانه، زنده ماند...
دو ماه گذشت تا کم کم جان گرفت؛ هزینه های سنگین درمان به آن جا کشید که مادر و پدر منزل را بفروشند و اجاره نشین شوند. اما می ارزید؛ چون جوان پرنشاط و پرنورِ این خانواده، امید و آرزو و محصول عشق پدر و مادر، معجزه آسا برگشته بود؛ نوزده سال بیش تر نداشت که نشانِ صبرِ بر بلا هم، بر سینه اش درخشید...
ادامه دارد....
