امروز ۹ اسفند ۹۷ یا بهتر بگم همین الان ساعت ۱۲ ظهر پنجشنبه به دعوت و اعلام رسمی سازمان گردشگری و میراث فرهنگی اومدیم منطقه آزاد انزلی، مرکز همایش ها و نمایشگاههای منطقه آزاد انزلی.
بدو ورودمون با این صحنه مواجه شدیم

سه تا استند داریم که اولی و سومی رو یا نصب نکردن یا باد برده. اینجا هنوز از بابت اینکه میخوایم بریم صنایع دستی ببینیم و نشست هست و قراره در مورد احیای این صنعت صحبت بشه هیجان زده بودیم!
برنامه قراره از ساعت ۱۰ صبح شروع بشه، لذا ما کمی دیر رسیدیم و دیدیم سالن تقریبا خالی هست، خیلی جستجو کردیم و از دوستانی که مشغول ساماندهی به غرفه هاشون بودن سوال پرسیدیم. اکثرا خبر نداشتن و فقط نشسته بودن ببینن چه اتفاقی میافته.

خلاصه با پیگیری فراوان به این نتیجه رسیدیم که اولین نشست، که در مورد احیای نوغانداری گیلان هست، به صورت اختصاصی برای جمعی از فعالین این حوزه برگذار میشه و خوب چه دلایلی داره ما شرکت کنیم.

از خودم پرسیدم ما که از ساعت ۱۰ صبح زمان گذاشتیم اومدیم اینجا که ببینیم چطور میتونیم نقشی توی این صنعت داشته باشیم چطوری میشه که دلزده از ماجرا و زمانی که گذاشتیم، بعد از دو ساعت و نیم تصمیم میگیریم برگردیم و قید سخنرانی اساتید این حوزه رو بزنیم.
چرا برگذار کننده ها فقط به این توجه می کنند که پوستر بزنن و عکس خبری در حال مصاحبه بندازن وقتی حتی یه زمانبندی ساده رو نمیتونند انجام بدن.
با احترامی که برای دلسوزان این حوزه قائلم باید بگم تا زمانی که کیفیت کار نمایشگاهی شما در این حد هست، هیچ سرمایه گذار یا کارشناسی حاضر نیست زمان و سرمایه ای رو توی این حوزه برنامه ریزی کنه.
