.
اپیزود دوم
ریزش :
به هرچه پناه میبریم کافی نیست، نشون از این داره که ما هرگز دست از #تغییر برنمیداریم و این یعنی «ما را با آنچه دیروز بدان آلوده بودیم، ننگرید!» اگرچه این جمله اساس و بنیاد پیگیری جرم رو زیر سوال میبره، اما خب به نظرم باید گاهی براش استثنا قائل شد.
امروز یک ساعت از برنامهم عقب افتادم و حالا میدونم که عقبافتادگی به چه معناست. وقتی بهش فکر میکنم که ما همیشه همینیم به همین اندازه سست و شل! متوجه میشم که این عقب موندگی لزوما نباید نمود خاصی داشته باشه. از طرفی میخوام متوجه باشم که نمیشه امروز سیاه بود و فردا سپید!
به حتم بین روزهای سیاه و سپید روزهایی با رنگهای خاکستری مایل به سیاه، خاکستری و خاکستری مایل به سپید و مشتقات اینها هست.
ساعت بیداری رو نیم ساعت عقب میکشم. البته اگر به همین وضع پیش بره مجبور میشم روی پنج و نیم بذارم که روز رو از شیش(شِش) آغاز کنم.
برنامه رو نوشتم و منتظرم ببینم چند خونه ی خالی #تیک میخوره.
.
با بالی که بهتون میدن، به همونهایی که بهتون پرواز رو یاد دادن فخر نفروشید!
