
یکی از دهپلهی نردبان نویسندگی رونویسی است.
تمرینی که شاید عجیب باشد و ما را به یاد مشقهای مدرسه بیندازد.
مشقهای اجباری مدرسه که فرصت بازی را از ما میگرفت،
رابطهی ما را با والدینمان مغشوش
و ما را از درس زدهمیکرد.
اما اینجا اجباری وجودندارد برای درککردن متن آنرا مینویسم.
وقتی رونویسی میکنم بخاطر کندشدن روند خوانش جمله، مکث بیشتری برای فهمیدن آن دارم. شبیه خواندن یک جمله به زبان دوم.
وقتی رونویسی میکنم بهتدریج ساختار جملههایم دچار تغییر میشود. شبیه مدلسازی از یک لگو.
وقتی رونویسی میکنم بهتر میآموزم. تکرار موضوع جدید برای ماندگاری در ذهنم مفید است. شبیه حلتمرین مکانیک نیوتونی با اصل هامیلتونی.

کتابی کاربردی را انتخاب و جملات درخشانش را تایپ میکنم.
بعد عکس باکیفیتی را انتخاب کرده و یک پست تاثیرگذار درست میکنم.
هم میخوانم.
هم رونویسی میکنم.
هم یادمیگیرم.
و هم کسب درآمد دارم.(برای کامل تلگرام موسسه)
واقعن حالتی ایدهآلتر وجود دارد؟
شما دوستدارید از چه کتابی رونویسی کنید؟
با سپاس
شادی صفوی